Follow Us

Seefah Mania

seefah-mania2

Seefah Mania

ธนชัย อุชชิน (ป๊อด โมเดิร์นด็อก)
“สีฟ้ากับผมรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนที่จุฬาฯ เลิกเรียนก็มากินที่สาขาสยามสแควร์ เพราะว่ามีอาหารจานโปรดคือ ข้าวหน้าไก่โปะไข่ดาว ตามด้วยชามะนาวน้ำผึ้ง แล้วพอมาทำงานที่เบเกอรี่ สตูดิโอก็อยู่ที่สยามอยู่แล้ว จำได้ว่าเวลาอัดเสียงเสร็จก็ไปกินกันกับเพื่อนเป็นประจำ” “เคยมีโอกาสได้ร้อง เพลงให้สีฟ้า เป็นเพลงที่พี่บอย โกสิยพงษ์แต่ง ร้องว่า สีฟ้าเวลาหิว ก็มีแต่สีฟ้าเท่านั้นเวลาหิว จำได้ว่าเป็นเพลงแรกในชีวิตเกี่ยวกับการร้องเพลงประกอบโฆษณา”

ธนโชติ เพียรเสมา (เปี๊ยก ดีเจสยาม)
“พี่เข้ามาสยาม เมื่อ 20 ปีก่อน ก็เห็นว่ามีร้านสีฟ้าอยู่แล้ว ที่นี่มานั่งกับเพื่อน กับคนรัก หรือคุยงานมาก็ได้ ตัวอาหารของเขาก็มีเอกลักษณ์ทั้งอาหารคาว หวาน จัดร้านไม่รก พี่ชอบกินข้าวหน้าเป็ด ข้าวหน้าไก่ กินทุกครั้งอร่อยทุกครั้ง ธรรมชาติของสยาม มักมีร้านอาหารเยอะ แต่ร้านที่กินแล้วรู้สึกว่าสะอาด มีเอกลักษณ์ กินแล้วอิ่มทั้งท้องทั้งใจ มันมีไม่กี่ร้านหรอกนะ แล้วสีฟ้าก็จัดเป็นหนึ่งในร้านอันดับต้นๆในสยามที่ผมนึกถึงเสมอ”

หัทยา วงศ์กระจ่าง
“กินอาหาร ที่สีฟ้าตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ราชินี สาขาหลังวังบูรพา เพราะใกล้โรงเรียน พอแต่งงานแล้วก็มากินที่สยาม แล้วตอนนี้ลูกสาวเรียนดนตรีที่ j avenue ก็มักไปกินที่ทองหล่อ รู้สึกว่าสีฟ้ามีอะไรที่พิเศษบอกไม่ถูกเหมือนกัน เราอยากกินเกี๊ยว อยากกินกระเพาะปลา บัวลอยเผือก ก็นึกถึงสีฟ้า สีฟ้าเป็นร้านอาหารอันดับต้นๆ ในใจของครอบครัว ตั้งแต่คุณยาย คุณแม่ ตัวเปิ้ลเอง จนกระทั่งรุ่นลูก”

กานต์ จั่นทอง (ครูกานต์ Academy Fantasia)

“ชอบ บรรยากาศของร้านที่สบายๆ ไม่แออัด ไปประมาณอาทิตย์ละครั้ง แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลยไม่ค่อยได้ไปนั่งกินที่ร้าน ส่วนใหญ่จะสั่งไปกินที่บ้านมากกว่า เพราะเขามีส่งเดลิเวอรี่ เขามีอาหารให้เลือกเยอะมากและรสชาติของเขาก็เหมือนเดิมตลอด”

นภ พรชำนิ

“อยากเห็นสีฟ้าไปเปิด สาขาในต่างประเทศอย่าง เมลเบิร์น ซิดนีย์ ซีแอตเทิล หรือนิวยอร์ก เพราะจะได้เป็นศูนย์รวมให้คนที่คิดถึงบ้าน เพราะสีฟ้ามีความเป็นไทย ความเป็นกรุงเทพฯ ซ่อนอยู่ ถ้าใครคิดถึงบ้านได้ไปกินสีฟ้าจะได้หายคิดถึงบ้าน ถ้าสีฟ้าสนใจไปเปิด ไม่มีใครดูแลให้ ผมยินดีไปดูแลให้ก็ได้นะ(หัวเราะ)”

อย่าลืม

Written, composed & produced by BOYd Kosiyabong
Vocal performed by Thanachai Ujjin Download

กลาง วันกลางคืน จะดึกดื่นฉันนั้นก็คิดถึงเธอ ไม่ว่าจะอยู่แห่งไหนแม้จะไกล ไกลแสนไกล มีเธอคนเดียวที่ใจของฉันนั้นจะขอสัญญา จะมีเพียงเธอเท่านั้นยกเว้นเวลาหิว ก็ต้องเป็นสีฟ้าเท่านั้นเวลาหิว มีเธอกับสีฟ้าเท่านั้นตลอดไป มีเธอกับสีฟ้าไม่ว่าเวลาไหน ฉันก็อิ่ม อิ่มเอมในท้องและอิ่มใจ

“ตอนที่แต่งเพลงนี้ โจทย์ที่ได้มาในตอนนั้นไม่อะไรมาก รู้แค่ว่าต้องแต่งเพลงให้กับร้านอาหารสีฟ้าซึ่งก็ผูกพันกับที่นี่พอสมควร ออฟฟิศเบเกอรี่อยู่ที่สยาม แล้วก็มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ผมต้องกินอาหารที่สีฟ้าทุกวัน กินอยู่ 4-5 ปีเลยนะ ไม่เคยเบื่อ มันเลยกลายเป็นความผูกพันระหว่างคนกับร้านอาหารไปแล้ว พอได้แต่งเพลง ผมก็รู้สึกว่า ถ้าคิดถึงคนที่ผมรัก ผมก็จะคิดถึงแฟน เช่นกัน ถ้าคิดถึงเวลาหิวของผม ผมก็จะนึกถึงแต่สีฟ้านี่แหละ”

-บอย โกสิยพงษ์-

“อย่าลืม สีฟ้าเวลาหิว”

เอ๊ะ ถ้าใครรู้สึกแปลกใจว่าเราเขียนผิดหรือเปล่า เราไม่ได้เขียนผิดหรือสะกดผิดแต่อย่างใด แต่สโลแกนข้างบนคือสโลแกนที่ถูกต้องแท้จริงที่สุดของร้านอาหารสีฟ้า แต่คนส่วนใหญ่มักเข้าใจผิดกันไปเป็น นึกถึง สีฟ้าเวลาหิว หรือคิดถึง สีฟ้าเวลาหิว บ้าง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะประโยคหลังเรียกติดปากกว่านั่นเอง

สำหรับ สโลแกน “อย่าลืม สีฟ้าเวลาหิว” เกิดจากความบังเอิญ (แต่เชื่อเถอะว่าความบังเอิญที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ เปลี่ยนแปลงโลกมาเยอะแล้ว) ที่คุณจิตติ รัชไชยบุญ ลูกชายคนโตของผู้ก่อตั้งร้านเหลือบไปเห็นคำโปรยโฆษณาของธนาคารไทยทนุ ที่ว่า “อย่าลืม ไทยทนุ” ทำให้เกิดไอเดียขึ้นมา จึงขอทางธนาคารนำสโลแกนมาประยุกต์ใช้กับทางร้านซึ่งเป็นสโลแกนอันเดียวของ ร้านที่ใช้จนถึงปัจจุบันนี้ นับว่าเป็นเวลากว่า 30 ปีแล้ว

ดังนั้น ถ้ารู้แล้ว ทีหลังอย่าเรียกผิดอีกเล่า

และอย่าลืมสีฟ้าเวลาหิวอีกล่ะ